Kampüs yerine külliye neden olmaz?

Cumhurbaşkanının dün Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Esenboğa Kampüsü ve Sağlık Temel Bilimleri Binası açılış töreninde yaptığı konuşmadaki “kampüs yerine külliye desek daha güzel olur” “önerisi” artık alıştığımız şekilde gündemi işgal etmeye başladı. Peki gerçekten kampüs yerine “külliye” daha güzel olur mu? Buna karar vermek için öncelikle her iki kelimenin TDK sözlüğündeki karşılıklarına bakmakta fayda var.

kep

Külliye, bir caminin çevresinde cami ile kurulmuş medrese, imaret, sebil, kitaplık, hastane vb. yapıların bütünü. İmaret, yoksullara ve öğrencilere yiyecek dağıtmak için kurulmuş hayır kurumu. Sebil, genellikle camilere bitişik bir biçimde yapılmış, karşılık beklemeden hayır için içme suyu dağıtılan taş yapı, sebilhane. Kampüs ise, yerleşke kelimesinin Fransızcadan Türkçeye yerleşmiş halidir. Yerleşke, bir üniversitenin genellikle kent dışında derslik, öğrenci yurdu gibi her türlü yapı ve etkinlik alanlarıyla toplu bir biçimde bulunduğu yer.

kulliye

Şimdi bu iki kelimeyi karşılaştırmak için yeterli bilgiye sahibiz. Külliye kelimesinin anlamına baktığımızda ilk gözümüze çarpan cami oluyor. Her ne kadar şu an kampüsler bu konuda “yetersiz” olsa da, geçtiğimiz aylarda Diyanet İşleri Başkanının müjdelediği her üniversiteye cami uygulaması bu konuda gelecekte bu eksiğin giderileceğini gösteriyor. Torpil, adam kayırma gibi icraatları “Yeni Türkiye’nin” hayır işleri olarak görürsek imaret ve sebilin açığının da bu şekilde kapatıldığını görürüz.  Hastaneye gelince, artık o kadar sağlıklı bir toplumuz ki külliyelerin dışında bulunan hastaneler sağlık hizmetleri için yetiyor da artıyor bile. Bu nedenle her külliyede hastane olmasa da olur şeklinde yorumlamak mümkün. Külliyelerdeki halka parasız hizmet prensibini ise hizmet kalitesini düşüren bir uygulama olarak görebiliriz. Bu nedenle hizmetin kalitesinin yükselmesi için pamuk ellerimizi cebimize atmalıyız.

Neoliberal İslamcı, Neo Osmanlıcı AKP iktidarının “Neo” külliyelerine “ne o?” demeyelim. Onların “nimetlerinden” faydalanalım.